صفت هایی که انسان را به گناه وا می دارد .
بیایید نه غیبت کنیم و نه به غیبت های دیگران گوش دهیم.در حدیث داریم که کسی که غیبت می کند مانند کسی است که گوشت برادر مرده خود را زیر دندان می جود و نیز در حدیث داریم که شنونده غیبت گناهش به اندازه گوینده غیبت است.پس چه بهتر که از این دو نباشیم.اگر از دست کسی هم اذیت می شویم و آن شخص ما را اذیت می کند در مرتبه اول با اشاره به او بفهمانیم که رفتارش مناسب نیست و اگر به رفتارش ادامه داد با زبان به او تذکر بدهیم و در مرتبه سوم پای زور به میان می آید که این وظیفه ما نیست بلکه وظیفه مجری قانون است که الحمدا... حکومت اسلامی به این وظیفه اش آگاه است و انشاءا...بهتر هم میشود.غیبت رفتاری است که از انسان های حسود و بی هنر که نمیتوانند هنر و نیک نامی دیگران را ببینند سر میزند. همان طور که دوست داریم خودمان محترم و با آبرو باشیم باید ملاحظه حریم معنوی دیگران را هم داشته باشیم.نباید با گفتار و کردار مردم را نسبت به یکدیگر کینه ای ساخت.
ریا کار
آیا میدانید که خداوند عمل بنده ای را که ذره ای ریا در آن باشد نمی پذیرد؟ متاسفانه دیده می شود بعضی انسان ها بخاطر محترم شدن در اذهان مردم بدون آنکه مبارزه ای در مسیر حق کنند رو به نماز و دعا می آورند و فقط برای رضای مردم و نه برای رضای خدا چه کارها که نمی کنند و گاهی برای آزار و اذیت کردن افراد حق شناس و با بصیرت و خون به دل کردن این انسان های پاک از این حربه استفاده می کنند.جامعه از ریاکاری انسان های سالوس و ریاکار چه درد سر ها که نمی کشد.ریاکار انسان مومنی را از مردم جدا می کند ما به ریاکار می گوییم هدف از نماز و عبادت قرب به خداست که تو با این کار نکوهیده بسی فاصله نیز از خدا گرفتی. آیا بهتر نیست که واقعا انسان های خوبی باشیم و از ریاکاری و دیگر رفتارهای نکوهیده ای که بنده در وبلاگم به آنها اشاره خواهم کرد یا رفتارهای ناپسند دیگر که شرحش در این وب نمی گنجد دست برداریم تا نه خود و نه دیگران را به درد سر نیندازیم و جامعه و بلکه جهانی آرمانی داشته باشیم؟به امید آنروز
حسود
یعنی اینکه حسود همزمانی که ظلم می کند مظلوم نمایی می کند و به ظلم کردنش ادامه می دهد و از این طریق مردم بی بصیرت را نیز با خود همراه می کند.افتاده را میزند اگر به او بگویی چرا افتاده را میزنی در جواب میگوید می خواهد بلند شود و تلافی اذیت هایم را دربیاورد.آیا این رسم همزیستی و نوع دوستی است؟آیا این مردم آزاری نیست؟آیا این رفتار در حق همسایه همسایه آزاری نیست؟!!! چرا حسود از نیکنامی انسان خوب در رنج است و با انواع ناملایمات(با غیبت-تهمت-دعوا و ...) او را می آزارد؟ بهتر است حسود به جای تعدی به حقوق انسان های نیکنام سعی کند خودش نیز راه رضای خدا را بپیماید تا در بین مردم نیکنام شود البته نه اینکه با ریاکاری و چاپلوسی و ظلم به دیگری نامی برای خود دست و پا کند. و نیز قال معصوم(ع):حسود عید ندارد.به چه علت؟به خاطر موفقیت و نیکنامی اطرافیان دایما حرص می خورد و در نتیجه مظلوم نمایی می کند تا مردم هر چند موقت هم شده اطراف او جمع شده و دیگران را اذیت کنند و او را دلداری دهند و آبی باشد بر آتش خشمش.
در ضمن اگر دنیا را هم به حسود تقدیم کنید باز نسبت به شما سنگدل خواهد بود.
